Wij zijn inmiddels een aantal Pimm’s verder maar daar straks meer over.

De Big Boys, Dolf Rutten, Wessel Hesseling, Pieter Dikken en Niels Boonstra en (Little Girl?) Julia Groenveld zouden pas om 15:20 roeien. Wij hebben dus ‘s ochtends rustig aan gedaan en liepen via een bospad en een woonwijk naar de baan. Ik heb meerdere pakjes toegangskaarten opgehaald. Elke dag heeft een andere kleur: dinsdag grijs, woensdag geel, donderdag blauw, vrijdag roze, zaterdag paars en zondag groen. Als je de kleurvolgorde niet weet dan kun je sokken kopen met streepjes in dezelfde volgorde. £18.

Wij zijn de Stewards’ Enclosure ingegaan. Daar wordt streng gecontroleerd of je de juiste badge hebt, of je je blazer aan hebt en, voor vrouwen, of je jurk tot onder de knie reikt. Een paar vrouwen werden grondig door de beoordelaars bekeken.

Er zijn allerlei badges voor verschillende plaatsen. De bazen van de regatta zijn de Stewards en hebben een zilveren badge. Zij mogen overal naartoe. De leden van de Stewards’ Enclosure hebben een metalen badge die er elk jaar anders uitziet, of door de vorm of door de kleur. Dit jaar is een nieuwe serie begonnen. Ook buitenlandse deelnemers kunnen een toegangsbadge krijgen. Gasten krijgen een kartonnen badge met een van de bovenvermelde kleuren.

Je ziet ook mensen rondlopen met badges voor Leander Club (echte roeileden kunnen op uitnodiging lid worden), Remenham Club (daarvoor moet je lid worden van een van een aantal verenigingen in en om Londen, bijvoorbeeld London RC, Thames RC en mijn oude club Molesey BC).

Het was tijd om naar de Botententen te gaan om voor de ploeg te applaudisseren op weg naar het vlot. Wij zagen een aantal bekenden, onder andere Charlie van het huis waar de ploeg verblijft. De combinatie van de roze streepjes op zijn jas en de roze streepjes op zijn das vloekte behoorlijk.

De ploeg kwam naar buiten en ze zaten redelijk snel in de boot.

Wij liepen redelijk snel terug naar de Enclosure. Heel gek hoe je zelf dan ook de zenuwen begint te krijgen. Wij gingen staan bij de zogenaamde Progress Board, een van de dingen in de wereld waar AI geen enkele invloed op heeft. Er zitten een paar mannen binnen die bordjes met de ploegnamen gaan schuiven om aan te geven wie voorligt en hoe ver. Ook de tijden worden met de hand ingevoerd.

Je ziet verschillende wedstrijden aankomen, eerst op de Progress Board en dan in het echt. Eindelijk beginnen onze jongens. Her en der zijn er televisieschermen, maar niet waar wij staan. Je moet wachten totdat er een melding op de Progress Board komt. Ze liggen voor! Hun boord schuift steeds verder voor Avon. Ze komen in zicht en doen rustig aan. Ze liggen ver genoeg voor en hoeven niet te veel te doen. Uiteindelijk winnen ze met 1½ lengtes in 7 minuten 8 seconden. Een van de snellere tijden maar op dit moment spaart iedereen zijn kracht. Volgens de ploeg kunnen ze harder.

Na afloop besloten wij een glas Pimm’s te drinken. Pimm’s is een drankje op basis van gin en kruiden dat gemengd wordt met limonade. Het drinkt heel gemakkelijk weg. Wij vonden een tafel, maar geen stoelen en raakten in gesprek met een Amerikaan van Santa Clara. Hij was verschenen met een kruik Pimm’s en twee glazen. Twee glazen! De ploeg van zijn universiteit was uitgeschakeld, de ploeg waar zijn dochter in zat was uitgeschakeld dus wij hadden liever niet dat hij zich met onze jongens ging bemoeien. De vriend op wie hij wachtte verscheen eindelijk en gaandeweg vonden wij voldoende stoelen om allemaal te zitten. Hij deelde zijn kan met Pimm's met ons allemaal en dus kwam er nog een kan. Het was heel gezellig, maar wij zijn vertrokken voordat ook deze kan op was.

Morgen is de volgende wedstrijd tegen Thames A om 18:05 (een uur later in Nederland). En niet te vergeten, om 16:05 komt Hooplid Niek van de Grift in actie in de Tideway Scullers/London RC combinatie tegen Oxford Brookes University.